turkiyede olanlarin haberi vardir herhalde, bizim yoktu ve ancak bugun npr dan ogrendik.

muze aciyormus, kitabina bagli olarak.
kitabin ismi the museum of innocence.
1970 ve 80 lerde geciyormus kitabin konusu.
gidin okuyun verecegi linkten.
orhan pamuga gore 1970 ve 80 lerde evlilik disi seks tabuymus.
oha diyorum... o gunleri yasamis biri olarak, birazdan npr in comment yerine yazi yazacgim.
acaip sinir oldum, yani bu kadarda sallanmaz be birader.
ki ben orhan pamugu yazar olarak begenen bir kisiyim.
bir yazayimda sinirim gecsin
gerci bazi seyleri amerikalilarin anlayacagi dilden yazmak gerek ama olsun.
umarim yayinlarlar...

http://www.npr.org/templates/story/story.p...oryId=114208983

O yapmıştır, olmamıştır

Adam durup dururken yazar olur mu?

Müze eski hikaye, iyi de bi fikir.

yazim cikmis, meshur olurmuyum acep (gidin reccomend
edinde yeni bir meslek sahibi olayim )

mecburen secular falan yazdik, yoksa kimse secular falan
degil ama amerikalilara birde bunu anlatacak halimiz yok...

Töğbe, töğbe!

Yazmayın bence oraya, o bile ona şöhret ve para kazandıracaktır, adamın tek oynadığı da bu..

Merci!

Şimdi de tabu değil mi?

Şeref Bey, adam şöhret ve para konusunu aşmıştır bence artık Öyle bir derdi olduğunu sanmam.

sohret ve para kazandiracakmis

new yorker'daydi gecen gun, nabokov'dan bir pasaj okudu, sohbet etti. buyurun, guzel aksanini kendiniz dinleyin: http://www.newyorker.com/online/2009/10/19...9on_audio_pamuk

senin aksanlarla ciddi problemlerin var anlasilan.

yoo

pamuk'unki bir acayip ama. duydugum herhangi bir aksana benzemiyor. o yuzden ilgimi cekiyor.

Cunku hic amerikalilarin cikardigi sesleri cikarmaya calismiyor. Agiz acis kapislarini Fransizca ve Turkce'yi harmanlayip yapiyor. O yuzden boyle bir ses ortaya cikiyor gibi. Karakteri de etkiliyor cikan sesleri. Heyecanlandigi yerlerde ki sozcukleri normal okuyusundan farkli okuyor. Bu da degisik tarz bir ses cikarmasina sebep oluyor. Cok seviyorum ben bu adami.

Türkçe konuşması da tuhaf zaten. Aksan değil de çok enteresan vurgulama ve duraksamaları oluyor. Dinlerken ciddi yoruluyorum.

Ses tonu ise Zülfü Livaneli'yi hatırlatıyor bana.

garip olan da bu zaten. bu adam amerikan lisesinde okumus, amerika'da uzun zaman yasamis, amerikali gibi konusmuyor. insan ister istemez cevresindekilerden aliyor dili, bu onlar gibi konusmaya calismak degil, ister istemez duydugunu konusur hale geliyorsun bir sure sonra. bu adam onu bir sekilde engellemis. pek kimseyle konusmamis herhalde

evet bunlar da dogru. yillar once sinema kuyrugunda onumdeydi. gisedeki kadina derdini anlatana kadar iki saat gecmisti. biz de dalga gecmistik, yazar ama konusamaz diye

Cok enteresan bunun uzerine aksam kubrick'in Lolita'sini seyrettim.

Dedigin gibi Amerika'lilar gibi konusmamayi tercih etmis. Amerika'li gibi konusman icin ses tonunu, vurgularini degistiriyorsun. Bunu yapincada cogunlukla baska bir insan haline geliyorsun ki ben o tarzi sevmiyorum. O yuzden dolayi ben de bu sekilde dusunuyor ve o sekilde hayatimi surduruyorum. Kesinlikle yadirgamiyorum hatta begeniyorum amerika'li gibi konusanlari ama gevrek gevrek konusmak kendi sahsimda hosuma gitmiyor. Ayni sey fransizca'da da olmustu orta okul lise yillarinda. Fransizca ogretmenimiz aksansiz konusuyorum diye siirlenince, Ben aksanli konusmak istemiyroum demistim. Kadinda beni mudure gondermisti bu bana karsi geliyor diye Ama gelin gorun ki, heralde genc yasta basladigim icin Fransizca'ya, yeni tanistigim insalarla ingilizce konustugum zaman Fransiz misin sen diye soruyorlar.